Academielaan 5, 5037ET Tilburg
bestuurdemeet@hotmail.com

Koersverslag: Ronde van Brabant

Studenten wielrennen & mountainbiken

Koersverslag: Ronde van Brabant

Door Ruben van Kempen – zondag 3 mei 2015

Daar waar we bij de Omloop der Peel nog weinig idee hadden waar we aan begonnen, was dat bij de Ronde van Brabant al anders. Namens de Kleppers van De Meet stonden Tim, Nol, Paul, Jeroen en ik aan de start voor een koers over 130 km. Deze koers wilde ik eindelijk weer eens goed uitgerust aan de start staan. Dit lukte redelijk, al had ik niet verwacht dat het potje paintball de dag ervoor zoveel spierpijn zou veroorzaken.

11204977_978863975466191_1106820302370152085_n

Met een peloton van 190 renners ging het vanaf Liessel in ’t eerste uur richting de 50 gemiddeld door de flinke wind mee. Ik had me voorgenomen niet te gek te doen, maar vooral in een eventuele eerste waaier te zitten en van voren te koersen. Mijn verwachting was dan ook dat het in de lokale omlopen pas zou gebeuren. In de koers heb ik Jeroen regelmatig gezien, schoot Nol een aantal keer het halve peloton voorbij, zat Paul achterin (die meldt zich vaak in de laatste 10 km ineens voorin) en wist Tim zich ook goed voorin te nestelen.
Vooraf werd veel regen voorspeld, maar deze kwam vanaf kilometer 100 pas door, toen we de eerste van de drie lokale omlopen opdraaide. De snelheid was de tweede helft flink gezakt, maar doordat er nog veel renners over waren werd er bijzonder nerveus gekoerst en werd het elke ronde weer iets gevaarlijker.

In de laatste rondes had ik voor mijn gevoel nog te veel over en zou ik het mezelf niet vergeven als ik hier niets zou proberen. Na Tim en Nol een aantal keren naar voren te hebben gereden, zat Nol voor mij op het moment dat ik zou willen gaan. Ik riep dan ook naar hem dat hij moest gaan, maar helaas verloor ik zijn wiel door het gedrang. Toen hij eenmaal voor het peloton zwom met een lotgenoot, heb ik tevergeefs geprobeerd de achtervolging wat te verstoren. Al snel sloot het peloton weer aan en moest ik zelf alsnog een moment uitkiezen.
Bij ingang van de laatste kilometer schoof ik langzij weer naar voren en kwam de snelheid even onder de 45, mijn moment om te gaan! Met een gang van 55 km/h probeerde ik het peloton achter me te laten. 400 Meter verder ontploffen mijn bovenbenen bijna en besluit ik toch een keer om te kijken. Het peloton blijkt op een meter of 30 in volle achtervolging te zijn geraakt en met de resterende 500 meter schat ik mijn kansen bijzonder klein in. Ik wordt dan ook niet veel later overspoeld door het peloton, zie Tim nog mee sprinten en finish zelf als 38e in het peloton.

Een enorme kamikazekoers die droger uitviel dan voorspeld. Ik heb me dit keer netjes aan mijn plan gehouden en was simpelweg niet sterk genoeg. Of ik er ook echt tevreden mee ben weet ik niet, maar de rappe kilometers zijn weer gemaakt. De komende weken maar weer eens wat kortere (droge) koersen rijden, hopelijk kunnen we daar als Kleppers weer eens kort rijden!