Race Around The Netherlands!

verslag Bas

Met redelijk veel korte trainingen van 2-3-4-5 uur, 2 lange ritten van boven de 200 km en 2 trainingsweekenden in de heuvels moest ik klaar zijn voor Race Around The Netherlands. Ik hoopte een snelle tijd te kunnen rijden over deze kleine 1900 km.

Mijn fiets was en snelle, maar weinig comfortabele racefiets met alleen een frametas en een kleine bikepacking zadeltas. Mijn bagage bestond uit 3 liter dorstlesser, 2 kg dorstlesserpoeder, 15 energierepen, opladers, kabeltjes, telefoon, binnenbanden en wat klein gereedschap. Ik had een snelpak met lange mouwen en een zweetshirt en beenstukken en lange handschoenen als kleding. Extra kleding leek me niet nodig, normaal gesproken heb ik het ook niet snel koud.

Dag 1 (woendagochtend 8.00 donderdagochtend 1.30) Amerongen – Groningen

De start aan de voet van de Amerongse berg ging lekker. Ik wilde graag direct de kop pakken op de Amerongse berg en dat lukte. Kort gevolgd door uiteindelijke nummer 2 Daan Marsmans. Na 10 km moest ik even wat gras uit mn cassette halen en pakte daan de leiding. Na 25 km was had ik mn eerste lekke band en toen kwam ongeveer het halve deelnemersveld me voorbij. Op de lange rechte fietspaden in Flevoland kon ik één-voor-één renners oprapen die me met de lekke band waren gepasseerd. Dit gaf wel moraal, maar kostte veel energie. Het tweede deel van de dag met de wind schuin tegen naar Groningen was zwaarder en na 10 uur ‘s avonds ook erg koud. Om half 2 kwam ik pas aan in het hotel en voelde me een klein beetje duizelig. Daardoor ben ik extra gaan slapen en heb lekker het hotel ontbijt meegepakt.

Dag 2(donderdagochtend 8 uur – vrijdagochtend 2 uur) Groningen – Enkhuizen.

Nadat de wekker ging keek ik natuurlijk gelijk op Tracklegends om mn achterstand te aanschouwen. Terwijl ik sliep waren 5 renners me voorbij gereden en had ik ineens vrij veel achterstand. Bijna 100 km op Daan zelfs, die amper had geslapen. Zo vroeg in de race wilde ik nog niet forceren en gewoon lekker een steady tempo rijden. Dat ging met de harde tegenwind en de kilometerlange schapenpaden richting Harlingen redelijk goed. Ook met de wind mee ging dat prima. Kort voor Lelystad begon het te regenen, dit in combinatie met de hele harde zijwind was dit ijskoud. ‘Voor die paar millimeter regen ga ik niet 1900km lang een regenjack meesleuren’, zei ik voor de start. Maar hier kreeg ik enorm spijt van. Ik ben een cafe ingedoken en heb daar een half uur zitten bibberen van de kou. Ik moest wel verder gelukkig kon ik bij dat cafe een vuilniszak krijgen. Door hem te scheuren had ik snel een gat voor mn hoofd en mn armen en met dit pak, kon ik doorfietsen zonder onderkoeld te raken. Ik had gepland tot Enkhuizen te rijden, maar in Hoorn hoopte ik al een hotel te vinden vanwege de kou. Echter bleek niets beschikbaar waardoor ik toch door moest naar Enkhuizen. Koud en vermoeid kwam ik daar om 2 uur aan. Wel fijn was dat ik nu samen met Hippy eerste lag in de race.

Dag 3 (vrijdagochtend 8 uur – zaterdagochtend 1 uur) Enkhuizen – Burg Haamstede 
Lang kon ik niet genieten van mn voorsprong, want toen ik 8 uur s ochtends op mn fiets zat, had Hippy al 60 km gereden en waren 2 andere renners me ook al gepasseerd. Deze 2 haalde ik richting Den Helder gelukkig al weer in, maar de achterstand met Hippy was nog enorm groot. Door de (prachtige!) duinen reed ik best hard door en beetje bij beetje werd mn achterstand minder. Na een regenbui was het weer enorm koud en toen ik naast een bakkerijtje een kledingwinkel zag had ik gelijk een vest gekocht en deze onder mn snelpak aangetrokken, om het iets warmer te krijgen. Bij Rotterdam had ik ongeveer 20 km achterstand op Hippy en 20 km voorsprong op Daan die achter me reed.

Bij Zeeland ging instantie de wind liggen. Maar over de dijken en dammen begon het weer hard te waaien. En het regende uren bijna non-stop achter elkaar door waardoor het weer enorm koud werd. Op de Brouwersdam ben ik maar een paviljoen in gegaan om iets op te drogen en iets warmer te worden. Hier had ik 2 uur gezeten, veel gegeten en had echt geen zin om weer weg te gaan. 20 kilometer verder vond ik gelukkig een hotel en met wat extra vuilniszakken kon ik me goed beschermen tegen de regen.

Dag 4 (zaterdagochtend 6.30 – zondagochtend 9.00) Burg Haamstede – Amerongen 
Toen ik wakker werd lag ik alweer 50 kilometer achter en waren er alweer 3 renners voor me. Dat is nu eenmaal met concurrenten die ‘s nachts langer doorfietsen. En ik had het ook aan mezelf te wijten doordat ik 2 uur was gaan opdrogen in een paviljoen. Maar ik voelde me weer redelijk fris en wilde de laatste 625 daarom ook in 1 keer doorrijden. Die slaap zou ik direct na de finish wel kunnen inhalen en met een beetje geluk zou ik die afstand in 25 uur kunnen rijden.

Omdat ik dacht dat de race in de Limburgse heuvels beslist zou worden wilde ik het eerste stuk tot Limburg zo min mogelijk energie verspillen, maar gezien mijn grote achterstand moest ik wel redelijk. doorfietsen. In Limburg was het feest. Het verschil was maar 15 km en er moest hard doorgereden worden in de strijd om de koppositie. Iedere klim werd een soort eindsprint. Zeker omdat ik ik mijn lichte versnellingen thuis had gelaten moest ik iedere klim volle bak omhoog stoempen/harken op de 44×19. Gek genoeg voelden mn benen fris aan en kon ik nog redelijk doorrijden. Maar hoe goed het ook ging, ik kwam niets dichterbij.

Ergens rond 12 uur ‘s nachts was ik helemaal kapot gereden en met de kou die erbij kwam was de snelheid er helemaal uit. Daan liep weer uit en ik legde me neer bij een 2e plaats. Toch wilde ik wel doorrijden. Met een gemiddelde snelheid van tussen de 25 en 30 per uur zou ik rond 7 uur – 8 uur aankomen in Amerongen en daar zou ik dan direct mn slaap kunnen inhalen.

Maar helemaal leeg en moegestreden zakte mn snelheid steeds verder weg ook tot onder de 25. En met de vorst en de kou was het een verschrikkelijk nacht. Ondanks dat ik een vest en een vuilniszak onder mn fietsshirt aan had, was de gevoelstemperatuur ijskoud. Rond 3 uur zag ik op de trackingsite dat Daan iets van de route was gereden. Zou hij een hongerklop hebben? Maar even later was hij nog steeds van de route af. Het leek erop dat hij was gaan overnachten. Hierdoor kon ik ondanks mn lage snelheid weer naar de kop toe rijden. Ik was zo leeg en Daan had zo sterk gereden dat ik er pas vertrouwen in had toen ik 30 kilometer voorsprong had. Toen de zon rond 6 uur weer opkwam wist ik dat ik als eerste zou aankomen en met nog wat collega’s langs de kant van de weg bij Nijmegen waren de laatste 50 km dragelijk.

Na 4 dagen 1 uur en 3 minuten kwam ik in Amerongen aan. Mijn ouders waren bij het onthaal en ik was blij dat ik de tocht zonder grote problemen goed had voltooid. Maar ik was vooral blij dat ik snel onder de warme douche kon en kon gaan slapen.

Tot zover dit verslag. Voor de rest heb ik voorlopig geen grote avonturen op het programma staan, maar misschien komt er dit jaar of volgend jaar wel weer wat moois aan. Eerst in ieder geval lekker herstellen en nagenieten.